SŁOWACKI Juliusz
LILLA WENEDA.
Illustrował A. M. [!] Andriolli.
Tragedya w pięciu aktach.
Warszawa 1883. Nakł. M. Orgelbranda. format folio, str. [6], V, [1], 84, tabl. 12.
Banach 793.
TWARDA OPRAWA PŁÓCIENNA, OZDOBNA Z EPOKI, ZBARWIONYMI TŁOCZENIAMI ORAZ DEKORACYJNYMI ZŁOCENIAMI NA PRZEDNIM LICU I GRZBIECIE. NA TYLNIM LICU SUCHO WYTŁOKI. OZDOBNA WYKLEJKA. OPRAWA SYGNOWANA, TH. SPERLING, DAMPF-BUCHBINDEREI, LEIPZIG, REUDNITZ. OBCIĘCIA KART ZŁOCONE.
Wydanie jednego z najważniejszych dramatów późnego romantyzmu polskiego, utrwalającego legendarną wizję konfliktu Wenedów i Lechitów – ujętą przez Słowackiego w formie tragicznej, silnie mitotwórczej narracji, opartej na symbolice historiozoficznej i romantycznym mesjanizmie.
Tekst dramatu ukazał się pierwotnie w 1840 r., natomiast niniejsze wydanie z 1883 r. należy do najbardziej efektownych edycji XIX-wiecznych, przygotowanych przez oficynę M. Orgelbranda, wzbogaconych o ilustracje jednego z najwybitniejszych polskich grafików epoki – Andriolli, którego drzeworyty należą do kanonu ilustracji książkowej romantyzmu.
Michał Elwiro Andriolli (1836–1893) – polski ilustrator, rysownik i malarz, jeden z najwybitniejszych twórców grafiki książkowej XIX wieku. Urodził się w Wilnie (1836), kształcił w Moskwie, Petersburgu i Rzymie (ok. 1861), gdzie ukształtował narracyjny, dynamiczny styl ilustracji.
Wziął udział w powstaniu styczniowym (1863), po którym został zesłany w głąb Rosji (1864–ok. 1869). Po powrocie do kraju (lata 70. XIX w.) rozwinął działalność ilustratorską, współpracując z najważniejszymi wydawnictwami, m.in. przy edycjach dzieł Juliusz Słowacki oraz Adama Mickiewicza. Jego drzeworyty należą do kanonu ilustracji romantycznej.
W latach 80. XIX w. (ok. 1880–1890) stworzył styl „świdermajer” w architekturze drewnianej. Zmarł w Nałęczowie (1893), pozostawiając jeden z najważniejszych dorobków polskiej ilustracji XIX wieku.
Tablice odbite w drzeworycie. Druk u Brockhausa w Lipsku.
Nieczęste w takim stanie!
Stan DB+/nieznaczne przteracia krawędzi grzbietu, niewielkie zaplamienia wewnątrz, miejscowe zaplamienia części marginesów, brak bibułek ocgronnych, dość ŁADNY EGZEMPLARZ
